அம்மா! அம்மா!!

கருவறை இருட்டில் 

உயிர் விளக்கேற்றி,

உதிரத்தை உருக்கி

உணவாய் அளித்து,

வலி பல கடந்து

உயிராய் திரித்து,

உறக்கம் தொலைத்து

இமைக்க மறந்து,

அவயத்து நிறுத்தினாய்

முன்னே!

தாயவள் தாய்மடி தவழும் ஓர் குழந்தையாய் 

என்றுமே உன்னடியில் நான்!

--புலவர் மைந்தன்